تبلیغات
ساقی کوثر - «رسالت بازماندگان»
پنجشنبه 12 آذر 1394

«رسالت بازماندگان»

   نوشته شده توسط: محب امیرالمومنین    نوع مطلب :اباعبدالله الحسین علیه السلام ،

 «رسالت بازماندگان»

در حادثه كربلا، یكى از رسالت‌هاى بازماندگان حادثه، افشاگرى علیه دشمن و ضربه زدن به رژیم اموى بود از طریق تبیین آنچه در كربلا گذشت. شاید یكى از دلایلى هم كه سبب شد امام حسین (علیه السلام) در حركت خویش از مدینه به مكه و سپس به كربلا، زنان وكودكان را هم به همراه آورد، این بود كه اینان در دوران اسارت، به عنوان شاهدان صحنه جنایت و مظلومیت اهل بیت (علیهم السلام)، مشاهدات خود را براى مردم بازگو كنند تا آن وقایع در پشت پرده ابهام نماند
ساقی کوثر

 «رسالت بازماندگان»

در حادثه كربلا، یكى از رسالت‌هاى بازماندگان حادثه، افشاگرى علیه دشمن و ضربه زدن به رژیم اموى بود از طریق تبیین آنچه در كربلا گذشت. شاید یكى از دلایلى هم كه سبب شد امام حسین (علیه السلام) در حركت خویش از مدینه به مكه و سپس به كربلا، زنان وكودكان را هم به همراه آورد، این بود كه اینان در دوران اسارت، به عنوان شاهدان صحنه جنایت و مظلومیت اهل بیت (علیهم السلام)، مشاهدات خود را براى مردم بازگو كنند تا آن وقایع در پشت پرده ابهام نماند.

نقش امام سجاد (علیه السلام) و حضرت زینب (سلام الله علیها) در این میان حائز اهمیت بود. حضرت زین العابدین (علیه السلام) پس از به خاك سپارى پیكر امام حسین (علیه السلام) و شهداى كربلا، روى قبر پدر شهیدش نوشت: اینجا قبر حسین بن على است، کسی که او را تشنه و غریب كشتند (هذا قبر الحسینِ بن علىّ بن أبی طالب، ألذى قَتَلوُه عَطْشانا غَریبا).(1) حضرت مى‌توانست اوصاف دیگرى براى سید الشهداء بیان كند، اما تأكید بر اینكه او را آنگونه به شهادت رساندند، نوعى افشاگرى است. در خطبه‌اى هم كه در كوفه ایراد نمود، فرمود :من پسر كسى هستم كه به "قتل صبر" كشته شد و همین برایم به‌عنوان افتخار، بس است )انا ابن مَن قُتل صَبْرا و كفى بذلك فَخرا).(2) امام سجاد (علیه السلام) مى‌توانست در معرفى خود و بیان افتخاراتش، اوصاف دیگرى را برشمارد. در همان نطق كه در كوفه داشت، در حضور انبوه مردم فرمود: اى مردم، هركس مرا مى‌شناسد كه شناخته است؛ هركس مرا نمى شناسد، من على بن الحسین هستم، پسر آنكه حرمتش را زیر پا نهادند و نعمت را از او سلب كردند، مالش را به غارت بردند، خانوداه‌اش را به اسارت گرفتند، من پسر كسى هستم كه بى گناه، او را كنار رود فرات سر بریدند.(3) امام در معرفى خود، بیش از آنكه به خود و اوصاف خود بپردازد، به معرّفى پدر شهیدشان و یاد جنایت‌هایى كه نسبت به عترت پیامبر شده است، اشاره كرد و این افشاگرى بر ضدّ ابن زیاد و حكومت یزید بود.

همچنین در خطابه پرشور و افشاگرانه و بیدارگر خویش در كاخ یزید و در حضور آن همه جمعیت و دولتمردان دستگاه سلطه یزید و مهمانانش، پرده كتمان را كنار زد و در آن سخنرانى که با «انا ابن مكّة ومنا، انا ابن زمزم والصفا»(4) شروع می‌شود، اوصاف و فضایل پدرش، جدّش على بن ابى طالب (علیه السلام)، جدّش رسول خدا (صلی الله علیه و آله و سلم)، و همه خدمات و فضیلت‌هاى دودمان خود را برشمرد، تا آنجا كه صداى ضجّه و گریه همه بلند شد و یزید براى جلوگیرى از رسوایى بیشتر و بیم بروز فتنه و آشوبى كه در اثر نطق امام، ممكن بود پیش آید، به مؤذن گفت اذان بگوید تا شاید فضاى جلسه عوض شود. امام سجاد (علیه السلام)، از فرازهاى اذان هم در معرفى خود و رسوا ساختن یزید استفاده كرد.(5)

این وضعیت را یزید نیز پیش‌بینى مى‌كرد. وقتى امام سجاد (علیه السلام) درخواست كرد كه بر فراز منبر رود و او مخالفت كرد، اطرافیان گفتند كه این جوان بیمار و اسیر در حضور امیر، نمى‌تواند سخن بگوید. بگذار حرف بزند. ولى یزید باز هم مخالف بود و مى‌گفت: اگر او به منبر رود، جز با رسوا ساختن من و آل ابوسفیان پایین نخواهد آمد!(6)

امام سجاد (علیه السلام) همچنین هنگام ورود به مدینه، وقتى همه جمع شدند تا از زبان این گزارشگر امین و صادق، آنچه را بر عترت پیامبر گذشته است بشنوند، پس از حمد وثناى الهى فرمود:

اى مردم! خداوند ما را با مصیبت‌هاى بزرگى آزمود و رخنه‌اى بزرگ در اسلام پیش آمد. ابا عبدالله الحسین (علیه السلام) و عترت او را كشتند، زنان و دخترانش را به اسارت بردند، سر مطهّر او را بر فراز نیزه شهر به شهر گرداندند، و هیچ لطمه و داغى بزرگتر از این نیست.(7)

بدین‌سان، بازماندگان اهل بیت (علیه السلام) به خصوص امام سجاد (علیه السلام) و حضرت زینب (سلام الله علیها)، پیام‌آوران کربلا شدند و پس از شهادن امام حسین (علیه السلام) و یارانش به افشای توطئه‌ها و جنایات بنی‌امیه پرداختند؛ تا آنچه در کربلا اتفاق افتاد، در پس پرده كتمان باقى نماند. این افشاگرى‌ها بنیان خلافت بنی‌امیه را در مرکز خلافت (دمشق) به سختی لرزاند و و در روشنگری و بسیج مردم علیه باطل در جای‌جای کشور اسلامی نقشی اساسی ایفا نمود. کاروان بازماندگان اهل بیت (علیهم السلام)  (به نقلی) در روز چهلم شهادت امام حسین (علیه السلام) برای اولین بار به کربلا وارد شدند و در این روز اقامه عزا نمودند که برای سال ها نماد پیوند مسلمانان با قیام عاشورا گردید.

«برگرفته از کتاب: " پیام‌های عاشورا "، تألیف: "حجت الاسلام و المسلمین جواد محدثی" (با تصرف و تلخیص)»


برچسب ها: اربعین ، امام حسین ،